Neyse açıkçası
biriyle görüşüyorum.
Cidden mi? Kim bu adam?
Nerede tanıştınız? Ne kadar süredir?
Şey, şöyle...
Uzun boylu.
Tatlı birisi.
Jae-hun.
- Jae-hun mu? - Hayır.
Yani, Jae-hun ile aynı yaşta demek istedim.
- Anladım. Daha genç birisi. - Anladım. Daha genç birisi.
Ve
o günü hatırlıyor musunuz?
- Gece kulübüne gittiğimiz gün mü? - Of, sıçtık.
Ona sizinle orada olduğumu söyledim.
Ama o geri döndü ve numaramı sordu.
Bunu sorarken, omuzları böyle genişti.
Numaranı omuzları için mi verdin?
Bence ben anladım sayılır.
Başım dönüyor. Resmen şok haber bu.
Bizi nasıl şok edeceğini biliyor.
Tanrım, başım döndü.
Şey, tam olarak çıkıyoruz diyemem.
Sadece mesajlaşıyoruz.
Her gün mü? Sabah işe giderken bile mi?
Gün boyu çalışırken de mi? Uyumadan önce?
Muhtemelen.
Çıkıyorlar.
- Bir ilişkin var. - Gerçekten mi?
Byeong-sam ile ben de sürekli mesajlaşıyoruz.
O iş sayılır.
O hâlde, haftada kaç kez görüşüyorsunuz?
Haftada bir kez yemek yiyip içiyoruz.
- İlişkileri yok. - Yok.
- Yok mu? - Düzenli olarak buluşuyorsunuz yani.
Emin değilsen sorabilirsin.
- Duygularını itiraf etmiş olur. - Öyle mi olur?
- Öyle. - Öyle.
Tanrım.
Çok çocukça olduğundan sormayacaktım ama.
Şu işi tek seferde çözelim.
Ne kadar ileri gittiniz?
- Gözler. - Ne?
Sadece bakıştık.
Han-ju. Artık kimse masumluğuna kanmaz.
Söyle gitsin.
- Tanrım. - Biliyordum.
Tamamdır. Kesinleşti.
Bir ilişkin var.
Kesinleşti.
Hayır, dinleyin. Henüz sınırları çizmedik.
Sorun değil. Sen eğlenmeye bak.
- Aferin. - Kesinleşti. Sorun yok.
Sessiz olun. Susun.
- Sessiz olun. - Tebrikler.
Güzel.
Ortada beğendiğim bir dizi vardı.
Birbirini seven iki ana karakter,
kendi arzularının peşinden gitmek için önce aşklarını feda ettiler.
Her tür zorluktan geçtikten sonra,
her şeylerini kaybettiler ve başladıkları noktaya geri döndüler.
Bu kadar küçük bir şey karşılığında o kadar büyük şeyler
kaybettikleri için aptallık ettiklerini fark ettiler.
Aptalca davranışlarının tekrar olacağının
farkına vardılar.
Ve birbirlerine, bu sürenin kendilerine baştan başlamak için cesaret verdiğini
söylediler.
Daha olgun insanlar olmamıza bile yaramadan geçen
bu son derece verimsiz süreç,
etrafımdaki çoğu insanın da
içinden geçtiği bir dönem.
Dizi izlemek hiç de eğitici sayılmaz,
bu yüzden dizinin ana karakterine dönüşüp çıkarız.
Ne kadar da aptalız.
Ne var ki,
baştan başlama isteğimizi geri çevirmeyiz.
Ne kadar da cesuruz.
Belki de, bedenlerimiz de
bu aşk tiplerinden birisi olmaya mahkûmdur.
DUYGUSAL SOYANG TİPİ, DUYGUSAL TAEYANG TİPİ,
DUYGUSAL SOEUM TİPİ,
VE DUYGUSAL TAEUM TİPİ
Üzgünüm.
Size sizi sevdiğimi söylemiştim.
Ama şuna bakın.
Bu son çeri domates mahsulü.
- Neden? - Solup gittiler
çünkü onlarla ilgilenemedim.
- Suçlu hissediyor olmalısın. - Biraz.
Onları kaybettim, ama bunu bir başarısızlık olarak görmüyorum.
Gerçekten de iyi zamanlarımız oldu.
Evet.
Baştan başlayabiliriz.
Tohumları ekebiliriz, sonra filizlenmelerini bekleriz.
Bitki meyve verinceye kadar geçen süreç
sana biraz angarya gelebilir, ama...
Üstelik filizlendirmek de epey zor.
Büyüyene kadar iyi bakman gerekir.
Çeri domates olmadan da yaşayabiliriz.
Ama onlar olsa ne güzel olurdu.
Bu tarz bir duygu bana Sandglass'ın son bölümünü hatırlattı.
Hani Hye-rin ile U-seok, Tae-su'nun küllerini serpiştirirken.
Bu çeri domates olayı da ne böyle?
Hye-rin.
U- seok.
Sence onlar da baştan başladı mı?
Bence U-seok'un şu an sevdiği bir karısı var.
Ve bir sebepten, Hye-rin yalnız olabilir.
Şu an senaryo toplantısının ortasındayız, farkında mısınız?
Böyle yapıyorsunuz çünkü çalışmak istemiyorsunuz.
Yakalandık.
Senaryo toplantılarında konuştuğumuz şeylerin yarısı boş.
Ufak muhabbetler ilham verir.
Teslim tarihinin baskısı da toplantıda hep havada dolanır.
Toplantımıza yerken devam edelim mi?
- Öyle mi? - Evet.
Ee, hazırlıklar nasıl geçiyor?
Bu senaryo toplantısı ama.
Zaman baskısına bakılacak olursa, epey iyi geçiyor.
Yani, ekip epey deneyimli.
Biz deneyimli değiliz. Neden şunu...
Ama dizi izlerken şunu fark ettim.
Dizinin başında epey çaba sarf ediyorlar,
ama öykü sürerken biraz sendeliyor.
Fazla zamanları olmadığından oluyor o.
Ama sen merak etme.
Bunu engellemek için bir plan oluşturdum.
- Anladım. - Bu çığır açan bir öneri olacak.
Nasıl?
Dizinin akış kalitesinde sonradan bir düşüş olmasını engellemek için,
kaliteyi en başından düşük tutacağız.
Tanrım. Vay be.
Tanrım. Neden kimse daha önce bunu düşünememiş ki?
Ama sen,
zamandan dolayı aceleye getirmeyeceğim demiştin.
Bayan Lim.
Dizi gibi bir maratonda,
tutarlılık kalite demektir.
Biliyordum.
Yönetmenler ağaçlara bakmaz. Onlar ormana bakarlar.
Bayan Lim, bana söz vermiştin,
en iyisi olmak için zorlamayacağım diye.
Bu söylediğinden çok ilham aldım.
Gerçekten çok etkilendim.
Birbirimize büyüyüp gelişmek için ilham veriyoruz.
Daha kötüye gitmek için ilham veriyorsunuz asıl.
Biliyorum, yoruldunuz
ama henüz çıldırmanın zamanı değil. İkiniz için de.
Biraz çılgınlığın zararı olmaz.
Üstelik dünya hâlâ yerli yerinde.
Siz neden bahsediyorsunuz ya?
Hadi senaryodan konuşalım.
- Biraz kek yemek ister misin? - Bu fikir hoşuma gitti.
Bum, bum, bum.
Bum.
Bu Yirgacheffe.
Toplantıda konuşulanlar, çeri domates.
Kaliteyi en baştan düşük tutmak.
Kek. Senaryo konuşulmadı.
Senaryoyu stüdyo dışında konuşmamız lazım.
Katılıyorum.
Stüdyoda bütün gün yazıyorum zaten. Çok boğucu oluyor.
Ama neden hep aynı kafeye geliyoruz ki?
Bunun bir nedeni var.
Duygusal Soyang Tipi onuncu bölümde bitiyor mu?
O kısım çok hoşuma gitti.
Bu birden aklıma geldi.
Gerçekten mi? Çok beğendim.
Günün sonunda iş hep tiplemelere geliyor diyorsun, değil mi?
Choe'ya ne oluyor, takım müdürüne?
Sinopsise yazmadığın bir son var mı?
Gördün mü? Havalara uçuyorlar, değil mi?
Evet.
Çıktığımı söyledikten sonra nasıl mutlu olduklarını görünce,
bir nevi
kendime acıdım.
"Bu kadar da sevinmeleri gereken bir şey mi bu?
O hâlde, bugüne kadar nasıl yaşıyordum?"
Evet. Aynen öyle.
Herkes çıkmaktan usandığını söylüyor, ama sanırım bu hâlâ iyi bir şey.
- Ne? - İnsanlar birisinin çıktığını duyduğunda,
ilk başlarda kimse endişelenmez,
tabii aile düşmanınla çıkman falan gibi
özel durumlar hariç.
Öyle mi?
Merhaba.
- Selam. - Merhaba.
Günaydın.
- Çay alır mıydınız? - Hayır.
Kahve çekirdeklerini seviyorsunuz.
Yakında çekimlere başlayacaklar. Çok işiniz olmalı.
Yapım ekibi için daha çok yardımcı eleman tutacağım.
Kendinizi aşırı yormayın. Olur mu?
Ağırdan alın.
Neden...
Neden bu kadar iyi oldu böyle?
Ayrılıyor falan mı yoksa?
Tüylerim diken diken oldu.
Nedenini biliyorsun.
Lütfen söyle bana.
Ah. Bir sır olması gerekiyordu ama yakaladın beni.
Ah, şey. Sırları paylaşmamız gerekiyor sanıyordum.
Ah, şey. O hâlde, sana söylemeliyim.
Peki, sana ne olduğunu
söyleyeceğim.
Tatlım.
So-jin işini daha yeni bitirdi.
Lanet olsun. Böyle huysuzluk etmeye devam edersen,
seni ısırırım.
Nereden de ne demek? Tabii ki dudaklarından.
Beni özledin mi?
Tamam. So-jin birazdan orada olur. Bekle beni.
Tamam. Hoşça kal.
Seni seviyorum! Tanrım!
Şey, işte sesi öyle çıkıyordu.
En iyi taklidimi yaptım ama bu kadar.
Dilinin sadece yarısını kullanmayı dene.
"Hemen geliyorum. Bekle beni."
Öyle yapmadı ama.
O ses bir insandan çıkmış olamaz.
Ne zamandır çıkıyorlardı?
50 gün oldu, o yüzden söz yüzüğü aldılar.
Ne tatlı.
Beğendim. Kabul.
Harika.
Madem bu bir şaşırtmaca, o hâlde neden bir adım ileri götürmüyoruz?
Ne? Nasıl olacakmış?
Neden söz yüzüğü almasınlar?
Öyle bir şey yapacak tipler değiller.
Bu hoşuma gitti.
Tamam. Bir sorum vardı.
- Bay Sung ile Bayan Jung. - Evet.
- İlişkileri sinopsiste yoktu. - Evet.
Onlara ne olacak?
Bana nasıl bu kadar kaba davranabilir? Bunu nasıl yapar?
Lanet olsun.
Kalbim çarpıyor.
Tanrım, 50 yaşındayım. Bana neler oluyor böyle?
Bu utanç verici.
Yani...
Nasıl oluyor da her gün buraya geliyoruz?
Sen çadır barlarına sık gidiyorsun galiba.
Çadır barlarının olayını seviyorum.
Vasat bir tadı var, pahalı,
ayrıca rahatsız.
Bir an kalmak için iyi bir yer.
Sanki yalnız kişiler teselli edilmiyormuş
ya da onlardan faydalanılmıyormuş gibi.
Şöyle sanki, "Burada biraz dinlen. Ya da dinlenme."
Sen çok felsefi ve duygusalsın.
Bu tuhaf bir soru olabilir
- ama neden hâlâ bekârsın? - Pardon?
Ben evliyim.
Ne? Yalnız yaşadığını sanıyordum.
Öyle, çünkü onu uğurladım gitti.
Vefat mı etti?
Hayır. Amerika'da.
Ailemi geçindirmek için burada yalnızım.
O hâlde, bir babasın yani.
Sadece köpek yetiştiriyorum.
Yurt dışında bakman gereken bir ailen var.
Bir taksiye atlamak ister misin?
Evet.
Ama
eve geçmeden önce biraz daha ayılsam iyi olurdu sanki.
O hâlde,
biraz daha yürüyüp taksiye sonra geçeriz.
Olur.
Bu kadar kısa olduğunu bilmiyordum.
Ne?
Bunu fark etmemiştim,
çünkü bana bağırırken bir Appalaş siyah ayısına benziyordun.
Çok kısasın.
Orada dur bakalım,
şu Appalaş siyah ayısı karnına yumruğu geçirecek yoksa.
Sen kendi boyuna bak. Benim boyum ortalama işte.
Tanrım, sen beni tanımıyor musun?
Bir sürü kadına sarıldım ben, o yüzden iyi bilirim.
Bir sürü köpeğe sarılmışsındır, orası kesin.
- Ne var biliyor musun? - Bilmek istemiyorum.
Gençken yol bilmediğim için kaybolurdum.
Artık, bilmiyormuş gibi yaptığımdan kayboluyorum.
Evet. Hadi ömrümüzün sonuna kadar böyle bir şey bilmeden kalalım.
Bu bizi genç gösterir.
Doğru.
Genciz biz.
Tanrım.
- Hepsi bu mu? - Evet.
Bilmem ki. Ömürlerinin sonuna kadar iyi arkadaş olarak mı kalsınlar?
Yoksa hiçbir şey bilmiyormuş gibi yapmayı kesecekleri bir günle mi yüzleşsinler?
- Açık uçlu bir son yani? - Evet.
Onlar için işler yürüsün istiyorum ama ellerindeki şey de hiç fena değil.
Doğru. Kesinlikle.
Peki adama ne olacak?
Hep yalnız mı kalacak?
Tamam. At binme üzerine bilgi toplarken onları da araştırdım.
Faydalı olur diye düşündüm.
Ama bizim dizimiz at binmeyle ilgili değil ki.
Ana karakterin hobisi bu sadece.
Tam da bu yüzden tüm detayları bilmeliyiz.
12. Bölüm senaryosunu gözden geçirdim. Kendim yazdırdım.
Hikâyede bazı rastgele yerler var gibi geldi bana.
Hikâye doğrulaması yaptım
ve karakterin hislerini en baştan itibaren analiz ettim.
Ayrıca kendi fikirlerimi de ekledim biraz.
Değerlendirme dizi hakkında kendi görüşlerindir.
Senaryonun kendisinden nasıl daha uzun olabilir?
Detaylar çoğalıyor, değil mi?
Bay Kim, sizin çalışmaktan başka hobiniz yok mu?
Yok.
Neden birisiyle çıkmıyorsunuz?
Ben dizilerle evlendim.
Yani evlisin.
Doğru. Egzersize başladım.
Ne egzersizi olursa olsun.
En önemlisi düzenli olarak yapmak.
Düzenli egzersiz için de en önemlisi motive kalmak, değil mi?
Egzersiz yapmanı sağlayan bir hedefin var mı?
Evet.
Bilek güreşinde iyi olmak istiyorum.
"Bilek güreşi"?
- Burası Pilates merkezi, biliyor musunuz? - Evet.
Hedefimi gözetirken modern anatomiyi ve egzersiz bilimini ele aldım.
Önce karın bölgemi geliştirmeliyim.
Stratejim de kaslarımı daha sonra geliştirmek.
Anladım.
Bilek güreşi için mi?
Bilek güreşi. Onu yeneceğim.
- Pardon? - Ne?
Neyse, işte planım bu.
Önce, bileğinizi gevşetin.
- Tamam. - Bileklerinizi sallayın.
Bileğinizi içe doğru bükün. Barı tutun ve kaldırın.
Tavana doğru.
Boyun kaslarınızı gevşetin.
Ve göğüs kafesinizi daraltın.
Daraltın. Nefes alın.
Karın kaslarınızı kullanın.
Tekrar doğrulurken kaslarınızı sıkın.
İki, üç. Güzel.
Teşekkürler.
Hwan-dong.
- Evet? - Bir beslenme planınız var mı?
Şey, denerim.
Stüdyonun karşısında yeni bir salata restoranı var. İyiymiş.
Sağlıklı bir öğün yerseniz,
bence kendinize bir bira için izin verebilirsiniz.
Arkadaşınızın restoranı sanırım?
Reklam mı yapıyorsunuz?
Ekibimle bir gün oraya giderim. İyi günler.
Şey, hayatı boyunca yalnız kalabilir.
Hayır. Kim bilir ki? Kendine özel bir koç bulabilir.
Tanrım, rekabetçi yanımı tetikliyor.
Öyle mi dersin?
Öyle olmasını mı sağlayayım?
Ben kız kardeşini ve erkek arkadaşını daha çok görmek isterdim.
Onlar çok tatlı.
Doğru.
Eğer ikimizden sadece biri sınavı geçerse,
ve diğeri kalırsa, ayrılır mıyız?
Bunu düşüneceğine bir sayfa fazladan çalışsan, sınavı geçersin.
Annemin söyleyeceği şeyleri söyleme bana. Ben ciddiyim.
Hadi ye.
Sadece birimiz geçerse, neden ikimiz de bırakmıyoruz?
Bu ciddi ses tonuyla böyle boktan laflar etmeye devam edersen,
nasıl cevap vereceğimi bilemem.
Ne olursa olsun, ben sana bakarım.
- Jeong-hwan. - Evet.
Kendine iyi bak.
Öyle yaparsan, seni severim.
Gerçekten mi? Tamam.
Hadi ye.
Ama muhtemelen ayrılırlar. Daha çok gençler.
Bu nasıl bir mantık böyle?
Kız kardeşi çıkarcı birisi.
Çıkarcı olduğu için,
ilişkisini korumasının kendi faydasına olacağını bilir.
İlişki yürümezse, ona ikinci bir şans daha vermez.
Erkenden evlenir.
Eğer uzun süreli ilişkisi,
30'lu yaşlarındayken biterse,
kör randevuda tanıştığı biriyle bile evlenir o.
Muhtemelen bir memur ile evlenir.
Bunu duymak istemiyorum. Dinlemeyeceğim.
Birbirlerini ölene dek sevecekler. Benim için yap bunu.
O hâlde, boş bir söz verdikleri bir anda toparlayalım gitsin.
- Bu nasıl olur? - Hadi ama.
Şu çift.
İlişkilerini herkese ilan etmemeliler.
Onları evlendirelim gitsin.
- Birdenbire mi? - Evet.
"Bir yıl geri kaldıysa bile... Bir yıl geri kaldıysa...
Aynı yaştayız."
- "Bir yıl geri..." - Senaryoyu çok sıkı çalışıyorsun.
Evet. Ezberim hiç iyi değil. 100 kez okumam gerek.
Her neyse, çaba gösteriyorsun.
Bir keresinde, çekim esnasında 12 kez yanlış söylemiştim.
Sahnem filmin son sahnesiydi.
Ben hata yapıp durduğum için çekimler de bir türlü bitmedi.
Ve çok soğuk günlerden biriydi.
Eksi 20 dereceydi.
- O günde bile çekim yaptınız mı? - Evet, yağmur yağmazken.
O gün soğuktan gebermeden önce,
ekibin yüzündeki sert bakışlardan öleceğimi sanmıştım.
Bana sanki orada soğuktan gebermemi istermiş gibi bakıyorlardı.
İşte o an daha çok çabalamaya söz verdim.
Ben acıktım.
- Acıktın mı? - Önce yemek yiyelim.
Jjajangmyeon olur mu?
- İyi olur. - Tamam.
Min-jun.
Önce onu öldüreceğim.
Ne?
Sen bir baş müdürsün. Neden onu kuaföre sen götürüyorsun?
Yol müdürümüz bugün gelemedi.
Onca insan varken neden sen peki?
Çünkü ben gayretliyim.
Gayretli bir şekilde dövülmek ister misin?
O şıllık seni istedi, değil mi?
Aşk hayatını tutkuyla yaşıyorsun.
Yorulmadın mı sen?
Merhaba Seon-ju.
Selam So-min.
Şu an kalkamam. Tırnaklarımı kurutuyorum.
Anladım. Kalkmak için tırnaklarına gerek var mı?
Yapay elmaslar ağır oluyor, bilirsin.
Tanrım, ne kadar ağır.
Tebrikler yağmış diye duydum.
Ah.
Film çeken bir aktris için tebriğe gerek yok.
Çıkıyormuşsun diye duydum.
Eskiden çıkmıştım.
En son 20 yıl önce erkek arkadaşım vardı.
Ben iki ay diye duydum.
Ve beyzbol oyuncusuymuş.
Ben beyzboldan anlamam ki.
- Giants oyuncusu. - Bears.
Ne? Ne istiyorsun?
Sen söyle. Magazin habercisi bulayım mı?
Odak noktasında tutmayı bilen biri mesela?
Neden böyle bir şey yapasın ki? İkimiz de oyuncuyuz. Kes şunu.
CEO beni eski sevgilimle yakaladı.
Bunun için epey azarladı beni.
Çıkalı 20 yıl olmamış mıydı?
Tamam. Bir ay önceydi.
Şu anki sevgilinle iki aydır birlikteydin.
So-min, bir şey mi lazım?
Min-jun benimdir.
- Ne? - Min-jun ile ben çıkıyorum.
Ne? Benim Min-jun'um mu?
Yani, Bay Kim ile mi?
Ona doğru düzgün hitap et.
Şu güzel gözlerinle
üç saniyeden uzun süre bakma ona.
Hayatta olmaz.
Bu çok eğlenceli.
- Beni anladın mı? - Evet So-min.
Gidiyor musun?
Güle güle So-min.
- Tamam. - Seni seviyorum.
Durduk yere evlendirelim mi?
Şey, uzun süredir birlikteydiler.
Aşkın artısını eksisini çok düşünecek tipler değiller.
Evliliklerine atlayabiliriz.
Son bölümde bir düğün olsun istemiyorum.
Söyleyecek başka bir şeyim yok diye eklemişim gibi olur.
Bu doğru değil.
Benim aklımdaki sahnenin kendi güzelliği.
Mutlu sonlar güzeldir.
Ne? Evlenmek mutlu bir son değil ki?
Daha net olmam gerekirse,
tek kalmaya karar verdiğini söylemesi, mutlu sona daha yakın olur.
Benimle evlenmeyecek misin sen?
Böyle bir şey söyleyebileceğini düşündüm yani.
Muhtemelen söylemez. Biliyorum.
Şey, ama ben de evleneceklerini düşünüyorum.
Asla ayrılamazlar ki.
O ünlü biri ama hesapçı biri değil.
Aslında masumluk ona daha çok yakışır.
Bu dizinin daha fazla sezonu olursa,
dördüncü sezonda evlenebilirler.
Bu Rude Miss Young-ae değil.
Kaç sezon olsun istiyorsun?
Peki.
Peki yeni çıkmaya başlayan şu çifte ne olacak?
- Seninle evleneyim mi? - Evet.
- Bu bir teklif mi? - Evet.
Tanrım, bu çok heyecanlı.
Ama bunu neden burada yapıyorsun?
Böyle daha anlamlı diye düşündüm.
Şey, peki. Mekân için seni affedeceğim.
Senden bir teklif almak için biraz erken.
Zaten yapacaktım, şimdi yaptım işte.
Bana o kadar güveniyor musun?
Hayır. Sana güvenmediğimden erkenden teklif ediyorum.
Beni bir an evvel bağlamak istiyorsun yani?
Hayır. Ben sana bağlanmak istiyorum.
Ne zaman seni dinlesem o kadar mutlu oluyorum ki.
Tamam o zaman. Ne zaman evlenelim?
Şey, önce ailelerimize söyleyelim.
Tanrım, çok eski kafalısın. Düğüne ailelerimizi neden davet ediyoruz?
- Ne? - Sadece biz oluruz.
Bugünlerde küçük düğünler çok popüler.
Ama ailelerimiz olmadan düğün aşırı küçük olur.
Hadi bu pazar evlenelim.
Bu kadar kısa sürede bir mekân bulamayız bence.
Sen çok eski kafalısın ya. Neden bir mekân tutalım ki?
Küçük bir düğün zaten.
Yakınlarda bir Hindistan restoranında
köri yerken yapalım hadi.
Anladım. Köri.
Restoranı mı ayarlayalım o hâlde?
- Afiyet olsun. - Teşekkürler.
Afiyet olsun. A seti mi o?
- Çok mutlu bir evliliğimiz olacak. - Teşekkürler.
- Şuraya geçelim. - Tamam. Acıktım.
- Kim bunlar? - Bilmem ki.
Ama zaman içinde adamın şakalarına alışır,
sonradan işler değişmez mi?
Kız adamı daha mı çok sever?
- Bu mümkün. - Neye dayanarak söylüyorsun?
Bu bana kalmış, senariste. İşler değişmez.
Dinle.
Bu adam çok uysal ve epey aptal sayılır.
Ama kendi şaka dünyasını yarattı.
Ve hiç caymıyor ve şakalarında hep tutarlı kalıyor.
Vazgeçmiyor. Karşısındakini kendi şakalarına alıştırıyor.
Israrcı.
Evet, doğru.
Ayrıca, bir şeyi unutuyorsun.
Bu şirkete iyi notları olduğu için girdi.
Çalışırken diğer arzularını bir kenara bıraktı mı?
Hayır. Öğle yemeğinden sonra kahve nasıl iyi gelir biliyor.
İşten sonra birasını içmesini biliyor.
İşin ilginç yanı, tüm bunları cebinden tek kuruş çıkmadan yapabiliyor.
Üstelik, insanlarla arası çok iyi.
- Çıktığı kız da güzel. - Evet.
Onu ben yarattığım hâlde bunu bilmiyordum.
Stratejisi falan da yok. Tüm ömrü boyunca böyle yaşamış.
Bu adama alışması demek onu sevmeye başlaması demektir.
Daha sonra, işler istediği gibi gitmezse,
adil değil diye düşünür çünkü kaybetmiş olur.
Hayal kırıklığına uğrar ama adamdan da ayrılamaz.
Bu yüzden kaygılanır. Böyle bir şey mi?
Öyle bir şey.
Bu kulağa eğlenceli geliyor. Tamam. Bunu aklımda tutacağım.
Bunu yapmaya fırsat bulabilir miyiz, bilmiyorum.
Bu ne? Neler oluyor?
Kalbimi sıkıştırıyor.
Bu bildiğimi söylemeye cüret edebileceğim bir his değil.
İğrenç.
Sırtım koptu be. Burası neden çok sıcak böyle?
Yanımda şikâyet edip duracak mısın? Yapma o hâlde.
Bunu yapmam gerek.
Yapmana gerek yok. Çık git.
Neden yanımda şikâyet edip duruyorsun. Beni gıcık ediyorsun.
Yanımda olmanı ben istemedim.
Ah, doğru.
O hâlde, şu tarafa git.
Buraya önce ben oturdum.
O yüzden önce sen kalkmalısın.
Anladım. Ne?
Nasıl düşünüyorsun sen? Bu hiç mantıklı gelmedi.
Bekle, burada kal.
- Neden? - Ayrı ayrı yaparsak...
...çok sıkıcı geliyor.
Sen ve senin isteklerin.
Bana ilgi mi duyuyorsun sen?
Hayır.
Bende de aynı.
O yüzden şunu soracağım.
Benimle Afrika'ya gitmek ister misin?
Neden?
Yeterince param yok.
Benim de param yok.
O hâlde gidemeyiz.
Cidden. Savaşlar büyük sorun.
Kendine konuşuyorsun, değil mi?
Çok saçma değil mi?
Bir savaş başlatıyorsun,
çünkü birilerinden zorla bir şeyler almak istiyorsun.
Geleceği yok ederek bir şey kazanmanın mantığı ne ki? Manyak pislikler.
Kore Savaşı'nı biliyor musun?
Ben Koreliyim.
Kim Il Sung binlerce savaş yetimini
müttefiklerine, Doğu Avrupa'daki sosyalist devletlere gönderdi.
Hep mutlu yaşadıklarını sanıyoruz.
Ama öyle yaşadılar mı?
Sence iyi bir yaşamları oldu mu?
Hayır. Savaştan sonra, geri döndüler.
Geri dönmek kendi fikirleri miydi sence? Hayır, Kuzey Kore'nin fikriydi.
Sence Kuzey Kore savaştan sonra onları insancıl sebeplerden ötürü mü geri aldı?
Hayır.
Muhtemelen savaş sonrası ülkeyi yeniden inşa etsinler diye.
Kimse o masum çocukların kömür madenlerine mi sokuldu
yoksa yurt dışına mı satıldı bilmiyor.
Umarım birileri bir gün bu konuda bir belgesel yapar.
POLONYA'YA GİDEN ÇOCUKLAR
Birlikte kalamazlar mı?
"Burada sonsuza dek mutlu yaşadılar."
Bunu yapamaz mıyız?
Sinopsise göre gitmek zorunda değiliz.
Bunu düşünürüm.
Tamam. Sana güveniyorum.
Bu adam sorun oldu. Dong-u ile ne yapacağız şimdi?
Ben de emin değilim. Ne yapmalıyım?
Viski
faydalı olabilir.
Bugün içimde viski biradan daha iyi olur diye bir his vardı.
Teşekkürler.
Senin sayende, çalışmak eğlenceli.
Ve beni rahatlatıyorsun da.
Kimse senin gibi bir patronu olacak kadar şanslı değil.
Ben de aynı şekilde düşünüyorum.
Seninle çalışmayı seviyorum çünkü benden yana olan birisi var gibi hissediyorum.
Uzun süre birlikte çalışalım.
Ben
daha da güçleneceğim ve sana
daha iyi destek olacağım.
Bence ben daha da güçlendim.
Biraz önce güçlendim.
O hâlde birazdan yıkılırsın.
Bence insanlar
yıkılmak istedikleri için güçlü gibi görünmeye çalışıyorlar.
Biraz salmak sorun olmazmış gibi düşününceye kadar
öyle devam ediyorlar.
Öyle mi?
Ama
benim henüz yıkılmaya cesaretim yok.
Benim için bunu yapabilir misin?
Ben mi?
Bana gerçeği söyleyebilir misin?
Bana söyleyecek hiçbir şeyin yok mu?
- Kaldırabileceğini düşünüyor musun? - Evet.
O hâlde
şu andan itibaren,
geçmişinden bir kişi tarafından ele geçirilmiş olacağım.
Peki. Hazırım.
Neyi söylememi istiyorsun?
Gerçekten nasıl hissettiğini.
Chu Jae-hun.
Sen beni sevdin.
Hayır, daha doğrusu, sen sevgini harcadın
ve beni senin aşk fikrini kabul etmeye zorladın.
Beklediğin gibi davranmadığımda,
beni eleştirdin.
Beni terk ederek yola getirmeye çalıştın.
Sen beni sevmeye çalışmıyordun.
Bana sahip olmaya çalışıyordun.
Kes şunu!
- Çık dışarı. - Sen
bana uymak istemedin.
- Her şey benim suçum. - Beni kendi aşk görüşüne sığdırmak için,
akılsızlığımı bana karşı kullandın,
hislerimi nasıl istediysen öyle kontrol ettin,
ve sonsuz taleplerde bulundun.
Taleplerini yerine getiremediğimde,
beni eleştirdin.
Beni terk ettin.
Sen
beni
sevdin mi?
Nedenini tam anlamadım bile.
Ama yine de böyle çırpınıp durmam çok acınası.
Kimse kendisini tamamen anlayamaz.
Kendisini tamamen anladığına inananlar
en sonunda daha çok acı çeker.
Bunu biliyor muydun?
Bu sana muhtemelen çok acı verdi.
Ama acını gözlemlediğimde,
tekrar çıkmak istedim.
Bu tuhaf değil mi?
Çok aptalca bir hareket.
Ama bu
hoşuma gitti.
İnsanların bu çifte ısınması biraz zor olacak.
Çok küçük bir insan grubundan
çok derin sempati ve destek görmek yine de güzel bir şey.
Ama tekrar düşünüp bu konuda daha da utandıklarında,
destek göstermezler.
Bunu gizlerler.
Ama neden beni durdurmuyorsun?
Bu hikâyeyi yazmak için çok çalışıyorum.
Çünkü anlamlı.
Bazı insanları hüngür hüngür ağlatabilir.
Korkmayalım ve yapalım gitsin.
Yapalım mı?
Tamam. Yapalım.
Tanrım, bugün çok çalıştım.
Daha yeni başlıyoruz.
O hâlde
gerçekten çalışmaya başlayalım mı?
Başlayalım mı?
OTUZ YAŞINA GELİNCE HER ŞEY YOLUNA GİRECEK
- Merhaba. - Selam.
- Merhaba.
- Selam.
Merhaba. Ben Cheon I-seul. Başrolü oynuyor olacağım.
Ben Kim Seong-je, Gyeong-jae rolündeyim.
Ben Kim Seon-jae, Kim Pan-su rolündeyim.
Ben Jeong Jae-ho, Dong-u rolündeyim.
Ben Lee So-min, Sin-ae'yi canlandıracağım. Umarım birlikte çalışabiliriz.
Bana işkence veren insanları
canlı olarak karşımda görmek biraz ürkütücü doğrusu.
Ama epey iyi görünüyorsunuz.
Bunu bozmamak için elimden gelenin en iyisini yapacağım.
Teşekkürler.
SENARİST LIM JIN-JOO
Bunun yaşamınızda çok değerli bir dönem olduğuna eminim.
Bu odada bulunan herkese,
projemize değerli zamanlarını ayırdıkları için en derin minnetlerimi sunarım.
Umarım birbirimize karşı iyi insanlar oluruz.
Teşekkürler.
"İyi misin?"
"Hiç değişmemişsin."
- "Nereye gidiyorsun?" - "Tuvalete."
- "Hayır!" - "Neden ki?"
"Sorun yok. Ne olduğunu zaten biliyorum."
"Ben de bir kadınım!"
"Bu benim için biraz tuhaf. Ama baksana,
sence bu yeterli olacak mı?"
YÖNETMEN BEOM-SU SENARİST JIN-JOO
Başlangıç noktası.
Sonun en uzak göründüğü nokta.
Bu noktadayken sonucu tahmin etmek çok zor.
Sayısız ekip elemanı, aktör ve aktris ile tanıştık.
Ve sayısız değerli fikir birbiriyle çatıştı.
Yüzlerce durumdan ve yüzlerce duygudan geçen
kendi yorumlarımız, her zaman aynı olamaz.
Hadi yapalım bunu.
Net bir cevabı olmayan bir sorunu çözmek için,
tartışacağız
ve kendi cevabımızı bulacağız.
Şimdi başlıyoruz!
Hazır.
Motor.
Bir başlangıç.
Doğası gereği, başlamak demek sona doğru yarışmak demektir.
Ama bitti diyemeyiz, tamamladık diyebiliriz.
- Kes. - Kes.
İyi iş.
Güzel işti.
Bu monitör çalışmıyor!
Lütfen bir kontrol edin.
Başarılı olsa da olmasa da, kafaya çok takmayacağız.
Bir başlangıç, tamamlandığı zaman anlamlıdır.
Şimdilik, başlangıç heyecanının tadını çıkaracağım.
Elbette, büyük küçük istenmedik sorunlar
çıkacaktır tabii, değil mi?
Peki. Bir daha deneyelim.
- Tekrar deneyeceğiz. - Hazırlanın.
Bayan Lim, reyting oranlarının hiçbir anlamı yoktur.
Bugünlerde kimse evdeki izlenme oranlarına bakmıyor.
Endişelenecek bir şey yok. Daha sadece ilk iki bölümdeyiz.
İnsanlar dizimizden bahsediyor, değil mi?
Endişelenme sakın.
Bay Son.
Sesin titriyor.
Ağlıyor musun?
Sen neden bahsediyorsun? Tanrım.
Bu dünyadan başka yerlere uçmuşsun gibi geliyor da sesin.
Bu doğru değil.
Bunun bir önemi yok...
Hayır. Bayan Lim.
Reytingleri dert etme.
Bay Son.
Başka bir şeyi düşünme. Eve git ve biraz uyuyup dinlen.
Bütün gün çekim yaptın.
Harika iş çıkarıyorsun. Merak etme.
Bugüne kadar nasıl yaptıysan öyle devam et. Ve gerisi için bana güven.
Dizilerde en önemli şey hikâye demiştin.
Milletin ağzını açık bırakacak çılgın bir hikâye yazacağım.
Bana güven.
- Olur mu? - Teşekkür ederim.
Eve gideceğim, seni sonra ararım. Tamam.
Dizi bayağı iyi diye düşünmüştüm.
Millet neden izlemiyor?
Baksana, eve gitmeden bir bira içelim.
Reyting oranımız yüzde bir.
Ödül tatiline çıkmışsın gibi nasıl bakıyorsun öyle bana.
- Başka bir diziye mi çalışıyorsun? - Hayır.
Senin gibi ekip üyeleri
cuma gecesi bizim diziyi izleyeceğine, Show Me the Money'i izliyor.
Seni şerefsiz.
İzlemezsem yarın milletle konuşacak konu bulamam.
- Kalpsizin tekisin sen. - Hip hoptan hiç anlamazsın sen.
Ama insanlar birbirlerinden duya duya dizimizle ilgilenmeye başladı.
- Ve dizimiz dikkat topladı. - Çok eğlenceli.
Dizimiz dikkat çekmeye başladıkça,
kötü yorumlar da bana işkence etmeye başladı.
Sen kimsin ki? Bana nasıl çöp dersin?
Gayretle yaşadım hep.
Sadece görmek istediğini görüyorsun.
Kavga etmek için hata arıyorsun.
Sen insan değilsin. Beni nasıl eleştirebilirsin?
Neden nefret dolu yorumları okuyorsun ki sadece?
Bu çok zor.
Bulunduğum yere gelmek için çok çalıştım.
Şimdi uğraştığım şeylere bak.
Çekemeyenler böyle olmanı ister zaten.
Hemen kalk şimdi.
Bu resmen cinayet ya.
Parmakları mızrak gibi batıyor hepsinin.
Millet Meclisi ne yapıyor ki? Böyle nefret söylemcilerinin hepsini toplamaları lazım.
Bir saniye.
Bu şerefsiz meclis üyesi olmasın sakın?
Tekrar okumam lazım.
İnsanlar dizileri değerlendirirken işini eleştirebilir.
Mütevazı davranıp bunu kabullenmelisin
ama nefret söylemleri başkadır.
Filtrelemelisin.
Nefret söylemleri uyarı rengiyle kategorilendirilmiyor ki.
Nasıl filtreleyeceğim?
Onları boş vermelisin ve etkilenmemelisin.
İnsanlar yalnız oldukları için kötü şeyler söyler internette.
Sırf yalnız oldukları için başkalarını katlediyorlarsa
insan sayılmaz onlar. Şeytan sayılırlar.
Dünyada kötüden çok iyi insan olduğuna sevinmiyor musun?
Bilirsin, iyi insanların bu dünyada
daha çok çalışması gayet doğaldır.
Bize büyük bir dezavantaj gibi gelebilir,
ama kötülerin dünyayı yönetmesine izin veremeyiz.
Bu açıdan bakınca, dünyayı koruyoruz sayılır.
Dünyayı Yenilmezler koruyor sanıyordum.
Şimdi aklıma Demir Adam geldiği için üzüldüm.
Neyse, dizimiz 15 yaş sınırı aldı. Değil mi?
Şu nefret söylemcilerinin 15 yaşından küçük olduğuna
bahse girerim, hatta sağ kolumu ve tüm servetini yatırırım.
Benim paramı neden yatırıyorsun?
Senin yazman lazım, o yüzden ben kolumu koyuyorum.
Seneye emlak piyasası yükselecekmiş diye duydum.
O yüzden de senin paranı yatıracağız.
Bu işlerde iyi misin?
Mantıklı davranıyorum.
Romantik bir şaka yaptığımı düşünmemiştim.
Çok cömert davranıyorsun.
Bu yanından hoşlanıyorum.
Yürüyüş yaparken ezik şakalar yapmanı seviyorum.
Boş konuşurken çok seksi oluyorsun.
Coşma hemen. Bu hoşuma gitmiyor.
Bu seviyede kal böyle
ve sonsuza dek hep benimle ol.
Beni heyecanlandırıyorsun. Serinlemem gerek.
Gel buraya. Bugün güzel ve serin zaten. Sorun yok.
Hayır, gelemem. Çok sıcak bastı.
Gel buraya. Şu an senden uzak durmak istemiyorum.
İyi olaylar sefil olaylarla beraber gelir hep.
Neyse ki,
birbirimizi rahatlatan bu küçük hareketlerin
bir krizle yüzleşirken elimizdeki en büyük silah olduğunu biliyorduk.
1 YIL SONRA
BİR KADIN, BİR OYUNCU
Belgeselinle ne yapıyorsun?
Ben de sana sormak istemiştim. So-min'in ünlenmesine yardım ettin.
Onu ve eski menajerini bir çift olarak çektin.
İşin kilit noktası buydu.
İkinci zirvesine çıktığı anda evleneceği kimin aklına gelirdi ki?
So-min tam bir iş kadınıymış.
Tanrım, ben bir aktrisim.
Bir çöpçatanlık belgeseli çekmişim meğer.
Bu sanatın en saf hâli.
Her neyse, hadi gidelim.
Sevilen bir dizinin senaristi ile sevilen bir belgeselin yönetmeni.
Gidelim.
Teşekkürler.
Havalar ısınıyor yine.
Evet. Burada bingsu içmeyi seviyorum.
Keyfini çıkarın. Müessesemizden.
Hayır.
Lütfen ama. Bu ay sonunda kafeyi kapatıyoruz.
Ayakta kalmayı başardık.
Ama çok zor.
Tamam, bir bingsu alayım o hâlde.
Tamam. Lütfen bekleyin.
Bu kafe kapanacakmış.
Uzun süre işletmişlerdi.
- Yolculukta dikkatli ol. - Tamam.
Onlarla buluşacağım, çekim yapacağım
ve bronz bir yüzle geri döneceğim.
Çok iyi. Harika bir iş çıkaracağına eminim.
Bronz ten çok yakışır sana. Uzun bir yolculuk olacak.
Hayallerin mi yıkıldı?
Tek istediğim mutlu olman.
Geri döndüğün zaman,
bu kafe gitmiş olacak.
Ben de gitmiş olacağım.
Hayallerin mi yıkıldı?
Sence,
evren neden böyle muazzam bir büyüklükte?
Neden?
Bu evrende herkesin bir yeri var.
Dünyada sonsuza dek kalamayacağımıza göre,
zamanı geldiğinde,
o kendi yerimize götürülürüz.
Orada buluşalım.
Sen ve ben.
İzin ver, In-guk yaz tatilinde,
Jeju Adası'nda biraz daha kalsın.
Olur.
Ne? Ne var?
Neden evini gösterip duruyorsun? Ne istiyorsun?
Bu eskiden
yaşadığım apartman.
Şey, Seul'da işim olduğu zamanlarda birkaç günlüğüne kalabileceğim
küçük bir stüdyo daireye ihtiyacım var sadece.
Bunu sana vermek istiyorum.
Bir çocuk yetiştirirken,
maaşınla ne zaman bir ev alabilirsin ki?
En başından beri bunu biliyordun ve hiçbir şey yapmadın mı?
Haklısın. Neyse ne,
apartmanı sana verdim diye böbürlenmek istemiyorum.
Bunu düşünme bile.
Alıyorum tabii ki. Neden bunu dert edeyim ki?
Biliyor musun? Aslında apartmanı bana verdiğin için böbürlenebilirsin.
Tamam.
- Öyle yaparım. - Hepsi bu mu?
Evet.
Ben gideyim artık.
Seung-hyo.
Devir vergisi ne olacak?
Devir vergisi mi?
Neye bakıyorsun?
Elbette,
ben karşılarım.
- Teşekkürler. - Tamamdır o hâlde.
- Hoşça kal. - Evet. Hoşça kal.
Otuz.
Yaşını bahane edecek olursan,
eleştirilirsin çünkü artık yetişkinsin.
Yaşınla birisinin gözünü korkutacak olsan,
herkes kolayca seninle dalga geçer ve sana güler.
Çok tuhaf bir yaş bu.
Artık bu yaşı geçtiğimize göre,
tamamen bağımsız olmak üzere sayılırız.
Epey geniş sayılır.
Burada hem yaşayıp hem çalışacaksınız Bayan Lim.
Şirketimiz, yapabilseydik size çatı katı dairesi almak istemişti aslında.
- O hâlde çatı katı olsun. - Şimdilik bir düşünce bu.
Doğru. Şirketinizle iki dizi senaryosu için sözleşmesi var.
Burada ne kadar kalmanız gerekiyor?
Burası bir hapishane mi?
Burası temiz ve sakin bir hapishane hücresi olur umarım.
Hoş ve yumuşak hissettiriyor ama aynı zamanda da batıyor.
Hayat böyle.
Ama bu hoş.
Bayan Lim.
Çıkış dizisiyle büyük ses getiren Bayan Lim.
- Sen dalga mı geçtin az önce? - Huysuzluk mu ediyorsun?
"Çok gururlu davranıyorsun çünkü çıkışınla büyük ses getirdin."
Senaryoyla hiçbir ilgisi olmayan başarımı
eleştiri ve saldırı aracı olarak mı kullanıyorsun?
Saldırmak mı? Neden saldırayım sana? Biz aynı taraftayız.
Bir yönetmen olarak,
dizinin izlemesi gereken doğru yolu öneriyorum sadece.
Önerini kabul etmemi istiyorsan,
konudan başka yerlere sapma.
Benden daha iyi olduğunu iddia etmek için,
neden fena iğnelemelerde bulunuyorsun?
Fena mı? Beni dinlemeyen ve olumsuz sözler seçip
bunları bana karşı kasten silah gibi
kullanan sensin. Peki senin bu davranışın? Kötü değil mi bu?
Kötü mü? Sözlerine dikkat et.
Kendin dikkat etsen bana fena der miydin?
Hep seni dinlememi nasıl beklersin?
Tanrım, bu adil değil.
Ben sana bunu söylemek istiyordum zaten.
Yeni bir stüdyon var.
Neden hep bu kafeye geliyoruz?
Burayı ben mi seçtim? Neden her şeyi üstüme atıyorsun?
- Saat altı. - Hadi eve gidelim.
- Yarın konuşuruz. - Tamam.
Ben çıktım.
Bugün günün nasıl geçti?
Şu mal yönetmenin yine sana dert oldu, değil mi?
Evet. Hiç sorma. Çok dik kafalı.
Düzelmesi için sağlam bir başarısızlık yaşaması lazım.
Senin günün nasıl geçti?
Bütün gün senaryo toplantısındaydım
ama şu yazar beni hiç dinlemiyor.
İkinci bir dizi falan bulamayıp
dibe vurması lazım ancak.
- Kes şunu. - Olmaz.
- Sen kes. - Ben başlatmadım. Sen kes.
- Kes şunu. - Sen kes. Yapamam dedim.
Sakinleş. Sakin.
Aç değil misin sen?
Ne yemek istersin?
Güzel bir restorana gidelim.
Bir restoran listesi çıkardım.
Aferin sana.
Her neyse,
senden hoşlanıyorum.
Çok istekli.
- Onu bu hâle getiren benim sanırım. - Han-ju!
Benim hatam.
Hadi gidip hata yapmaya devam et bakalım.
Hoşça kal.
Gelip beni almana gerek yok demiştim.
Hiç dinlemiyorsun.
Dinlemem demiştim zaten. Asıl sen hiç dinlemiyorsun, değil mi?
Güle güle.
Kurutulmuş gümüş balığı. Avrupa'da bile zor bulursun.
Bunu sevdiğimi söylememiştim hiç.
Sevip sevmemen önemli değil.
Sadece sana vermek istedim.
Şimdi düşünüyorum da,
gümüş balığı gibi kokuyordun zaten.
Benim sana verecek bir şeyim yok.
Eminim Afrika'da Avrupa'dakinden daha az şey vardır.
Sen de birkaç ay sonra geri döneceksin zaten.
Hadi...
...konuşalım sadece.
- Ne hakkında? - Biliyorsun,
hiç konuşmadığımız şeyler hakkında.
Hikâyelerimiz.
"Sana bakmanın şerefine, çocuk."
Kazablanka'dan.
Korece'ye çok manyak çevirmişlerdi.
"Gözlerinle neler görüyorsan.
Şu
gözlerinin
şerefine."
Çek şunu.
Fas'ta buluşalım.
Ben Ruanda'ya gitmeden önce,
Kasablanka'yı görelim.
Bunu bir düşünürüz.
Tamam.
SANAT MERKEZİ
Müzikal izlemeye mi geldin buraya?
- Evet. - Anladım.
Sana burada rastlamak ilginç.
Biliyorum. Arkadaşınla mı gelmiştin?
Yalnız geldim. Ya sen?
Ben de yalnız geldim.
Müzikalleri sevdiğini bilmiyordum.
Birkaç tane izlemiştim. Güzeldi.
Anladım.
Koltuğun nerede?
İşte.
Benimkinden uzakmış.
Pekâlâ. İyi seyirler.
Tamam.
Ha-yun.
- Evet? - Sonra ne yapıyorsunuz?
Hiç.
Bir bira içmek ister misiniz?
Olur.
Tamam. Şovdan sonra ön tarafta buluşalım.
Tamam.
In-guk, sana yemeğini ye demiştim!
Acıkınca yiyeceğim.
Bırak da oyunumdan keyif alayım.
Tanrım.
Şu küçük velet.
Böyle çocuklar büyüyünce seni daha iyi dinler.
Zayıf bir olasılığa umut bağlamayalım.
Büyüdüğünde işlerin fiziksel boyutu da olacak.
Evet. Egzersiz yapalım ki
onu tüm gücümüzle hep birlikte kontrol edebilelim.
Bir daha ne zaman buluşuyoruz?
- Hadi. - Tamam.
Yarın alırım seni.
Gerek yok demiştim. Havalimanı otobüsü tam evin önünde duruyor.
Konuşmayı kes, yoksa gitmene izin vermem.
Tanrım, Hyo-bong. Artık o kadar adam oldun ki Mun-su ile yaşıyorsun.
Siz yeni evliler epey heyecanlısınızdır.
Sözümü geri alıyorum. Ben de yaşadım zamanında. O kadar iyi değildi.
Güle güle.
Tamam. Yarın görüşürüz.
- Güle güle. - Hoşça kalın.
Bu konuda çok düşündüm.
Bence harika bir yaştayız.
Yeni bir şeye başlamanın o kadar tuhaf kaçmayacağı bir yaş
ve daha deneyimliyiz.
Bu yaşlarda, yeni bir şeye başlamanın tuhaf olduğunu düşünmekte
en hızlı davrananlar arasındayız.
Birdenbire kendimi hayat dolu hissediyorum.
Yani genç ve akıllıydık.
Ama sizinle birlikteyken
akıllı olmak istemiyorum çocuklar.
Herkes çok akıllı değilken muhabbet daha eğlenceli oluyor.
Ölünceye kadar sizinle sohbet etmeye devam edeceğim.
Konuşmalarımızın kalitesini arttırabilmemiz için,
kasten aptalca şeyler yapmayın.
Akıllısınız diye kibre kapılmayın.
Sırf genç olduğumuz düşünülüyor diye kendinizi genç sanmayın.
Bence, en önemlisi şu.
Tüm enerjini şu an içinde bulunduğun krize odaklaman,
elindeki krizin daha kötüye gitmemesi için yapabileceğin tek şey.
Ramyeon getirme sakın.
Eun-jeong büyük krizleri hep yemek yiyerek atlatır.
Hadi onun izinden gidelim.
Bunu başlatan sizsiniz! Siz başlattınız.
Doğru. Terör saldırılarından uzak dur.
Nasıl uzak durabilirim ki?
Yakışıklı adamlara dikkat et.
Neden ki?
- İç savaş olan yerlere gitme. - Ben Avrupa'ya gidiyorum.
Avrupa'dan sonra Afrika'ya gideceğini biliyorum.
He. Neydi o? Asıtmadan uzak dur.
- Sıtma o. - Ondan uzak dur işte.
- İşte budur. - Evet. İşte bu.
Ağzımın suyu aktı.
- Hadi yumulun. - Yumulun. Suyundan başlayın.
Yok, ben önce erişte yiyeceğim.
- Tamam. Hadi yiyelim. - Yiyelim gitsin işte.
Her zamanki gibi, bugün de birbirimizle konuşmaktan keyif aldık,
birlikte yemekten keyif aldık
ve aşk hayatımızdan memnunuz.
İşte budur.
- Gece gece ramyeon - Harika bu ya.
asla sağlıklı olmayacak.
Öyle de olsa,
tekrar toplamak için yeterli zamanımız olduğundan
mutluyuz.
Birbirimizi kendimizi toparlayabilme yeteneğimizden ötürü takdir ediyoruz.
Önce, şapır şupur tadını çıkar.
Yani,
bunda yanlış bir şey yok ki, değil mi?
JUNG SO-MIN'E AYRICA TEŞEKKÜRLER
BİRBİRİMİZLE KONUŞMAKTAN KEYİF ALIYORUZ, BİRLİKTE YEMEKTEN KEYİF ALIYORUZ
VE HEPİMİZ AŞK HAYATIMIZDAN MUTLUYUZ.
ŞİMDİKİ HAYATIMIZI DESTEKLERKEN SİZE DE HOŞÇA KALIN DİYORUZ
Alt yazı çevirmeni: Uygar Kibar